Küpelerim Var! Takmak İsteyene

Bir gün ağlayarak geldiğin bu dünyadan yine ağlayarak gideceksin. İlkelerin, değerlerin, doğruların peşinden git. Rüzgâra kapılıp uçuşan yapraklar gibi sonbaharda süpürülmektense ağaç ol.

Meyve ver, gölgende serinlesin insanlar, dalların kuşlara ev olsun.

Sana gülecekler bir hayat boyu; anlamayacaklar, anlamlandıramayacaklar. Ta ki son nefesini verdiğinde gıpta edene kadar sürecek bu anlaşılmazlık.

Olsun. Sen, desinler diye değil, Rabbinin emri diye öyle ol.

Senin kullanışlı bir hoparlör olmanı isteyenlerin verdikleri “Aport” işareti ile önüne attıklarına hemen çullanma. İman et, aklet, tefekkür et. Her insan eşref-i mahlûktur. Beşer şaşar, hata yapar. İnsanın itibarına, birileri istiyor diye suikast yapma! Kul hakkına girme!

İftiraların taşıyıcısı, yayıcısı olup da zulmedenlerden olma. Unutma ki seni de diğerini de yaratan bir Allah var. Merhameti geniş, azabı şedit bir Allah. Azabından koru kendini.

Allah’ın sana verdiği aklı, merhameti, vicdanı israf etme. Aklını, zamanını, emeklerini kiraya verme. Ucuza gitme. Bir nefeslik şu dünyada, birileri istiyor diye her lokomotife vagon olma, her dolmuşa binme.

İçindeyim diye şehrini, cemaatini, partini, takımını, her ne ise onu; peşindeyim diye arkadaşını, liderini, şeyhini, kaptanını, her kim ise onu, hatalarını görmezden gelip yüceltme. Alçalırsın.

Mihenk taşın, endazen, terazin yanı başında olsun. Sana hakkı, hukuku hatırlatırlar.

Sen kıymetlisin. Kıymetini bil. Sen Allah’ın pırlantası, bir tanesisin. Kendine teneke muamelesi yaptırma, sıradan olma. Kimsenin kolay lokması olma.

Önce kendime, sonra varsa nasipli gençlere…

Küpelerim var, takmak isteyene!