Yazın Ardından Kalan Sessizlik

Yaz, yeşilin koynundan usulca çekilmeye hazırlanıyor. Güneş hâlâ dalların arasından süzülüyor ama ışığında belli belirsiz bir veda var artık. Çok geçmeden rüzgârın sesi değişecek; yaprakların yeşiline sarı, kızıl ve kahverengi dokunacak. Ormanın içinde zamana yaslanmış bu eski ev ise mevsimlerin gelip geçişini sessizce seyretmeye devam edecek. Belki pencerelerinde yazdan kalma son bir sıcaklık, duvarlarında geçmiş sonbaharların hatırası saklıdır. Çünkü sonbahar yalnızca yaprakların döküldüğü bir mevsim değildir; biraz vedadır, biraz hatırlamak, biraz da geçip giden zamanın ardından sessizce bakakalmaktır. Yaz giderken doğa renk değiştirir; insan ise içinde kalanları…